Tag: integracja

ciekawe metodyinspiracjetwórczy nauczyciel

Gry i zabawy na przełamanie powakacyjnych lodów – cz. II – budowanie zespołu

Kilka propozycji rozgrzewkowych ćwiczeń już za nami (sprawdź tutaj). Czas na zadania służące budowaniu zespołu. To tylko kilka propozycji, wyniesionych z projektów nieformalnych, ale warto spojrzeć na nie jako ciekawą inspirację do działania (wiadomo, każda grupa potrzebuje czego innego). 

Ćwiczenia służące dzieleniu na pary/grupy – warto zrezygnować z tradycyjnego odliczania i wprowadzić element ciekawości, np. poprzez zastosowanie poniższych ćwiczeń (oczywiście można je te ż zmodyfikować).

img_20161116_150744.jpg

Dobieramy pary – ćwiczenia. 

  • Każdy sznurek ma dwa końce – przygotowujemy równej długości sznurki (jeden przypada na 2 osoby). Moderator trzyma wszystkie sznurki w garści na środku, prosząc wszystkich uczestników, by złapali za jeden koniec sznurka. Następnie prowadzący puszcza sznurki, a każdy ma swą parę, czyli osobę, która trzyma drugi koniec sznurka. 
  • Cytat – przygotowujemy karteczki z sentencjami lub zabawnymi zdaniami i przecinamy je na pół. Układamy na stole, tekstem do dołu. Każdy wybiera swoją połówkę, a następnie szuka osoby, której część zdania pasuje do posiadanego. 
  • Znajdź pasujący obrazek – przygotowujemy zdjęcia ukazujące abstrakcje, znanych bohaterów, miasta, rzeczy, miejsca – tyle fotografii, ilu uczestników. Następnie prosimy, aby każdy wybrał swoje zdjęcie i poszukał osoby, której fotografia pasuje do jej zdjęcia. Gdy pary się dobiorą, prosimy o uzasadnienie wyboru. Często bywa zaskakujące i bardzo ciekawe!

Dzielimy się na grupy – ćwiczenia. 

  • Pocztówkowe puzzle – tniemy pocztówki na 4-5 kawałków (w zależności od tego, ile osób ma być w grupie, tyle mamy pociętych pocztówek), wkładamy pocztówkowe puzzle do pudełka, które puszczamy w obieg. Każdy losuje swój puzzle i szuka swojej grupy. 
  • Guziki – podobnie jak z pocztówkami, mamy tyle guzików, ile osób w grupie, np. po 5 w innym kolorze. Uczestnicy losują swój guzik, a następnie szukają osób – właścicieli tego samego guzika. 
  • Kolorowe kartki – rozdajemy kolorowe kartki (tyle, ile osób w grupie, np. po 5 innym kolorze). Następnie prosimy uczestników o to, by zamknęli oczy i wymieniali się kartkami (w tym czasie najlepiej puścić muzykę). Gdy muzyka przestanie grać, otwieramy oczy i szukamy swojej grupy. 

 

Ćwiczenia do pracy w parach.

  • Artysta – uczestnicy siadają w parach, plecami do siebie. Jedna osoba ma kartkę i ołówek i rysuje to, co powie jej drugie osoba (5 minut). Po tym czasie pary sprawdzają rezultat współpracy i zamieniają się rolami. 
  • Pole minowe – na podłodze w większej sali lub na boisku tworzymy pole minowe (najłatwiej postawić butelki, plecaki, książki). Jedna osoba w parze ma zawiązane oczy, a druga prowadzi ją poprzez to pole. Następnie uczestnicy zamieniają się rolami. 

Ćwiczenia do pracy w grupach (kilka osób)

  • Logo – prosimy grupę o zaprojektowanie loga zespołu, które będzie reprezentowało wszystkich członków zespołu. Uczestnicy otrzymują papier, stare gazety, klej  kredki, markery i w czasie 20 minut tworzą swój znak. Może to być rysunek, ale też i kolaż. Oddajemy pole twórczości uczestników. 
  • Katapulta – każda grupa otrzymuje papier (stare gazety i szary paier), taśmę klejącą, sznurek, nożyczki, 2 patyki i jajko. Następnie konstruuje katapultę do wystrzelenia jajka, ale w taki sposób, by jajo się nie rozbiło. (15 minut)
  • Papierowa wieża – każda grupa otrzymuje  tyle samo gazet (starych, wcześniej zebranych) oraz taśmę klejącą i w czasie 10 minut (odmierzamy, w tle płynie muzyka) buduje jak najwyższą wieżę z papieru. Wygrywa ta, która zbuduje najwyższą wieżę. 
  • Ciekawa historia – każda grupa otrzymuje 7 karteczek z napisanymi na nich słowami (np. sekret, północ, jezioro, nożyczki, sól, parasol, sobota) i w czasie 105 minut tworzy historię, w której wykorzystuje wszystkie wymienione słowa. 

Ćwiczenie do pracy w grupach (10-15 osób)

  • Strach w kapeluszu – każda osoba otrzymuje kartkę, na której anonimowo zapisuje swój największy lęk (w taki sposób, by nie zostać zidentyfikowana). Następnie zbieramy kartki do dużego kapelusza. Mieszamy je i puszczamy kapelusz w ruch (grupa siedzi w kręgu). Każdy po kolei wyciąga kartkę, czyta o czyimś lęku i stara się opowiedzieć, jak rozumie ten lęk. Nie pozwalamy na komentarze i oceny. Na koniec podsumowujemy zadanie. Jest ono bardzo ciekawe, pozwala na refleksję i może prowadzić do kolejnego kroku, jakim będzie ustalenie zasad współpracy w grupie. 

Ćwiczenie dla większej grupy

  • Węzeł gordyjski – włączamy muzykę, prosimy uczestników, by spokojnie, w różnych kierunkach wędrowali po sali, mając zamknięte oczy. Gdy muzyka cichnie każdy zatrzymuje się i chwyta za ręce najbliższe osoby. Prosimy uczestników o otwarcie oczu i rozwiązanie węzła  (bo taki właśnie powstał) bez rozłączania rąk. 
  • Perfekcyjny kwadrat – prosimy uczestników o to, by stanęli w kręgu, złapali długi sznurek (tak długi, by każdy swobodnie mógł go chwycić) i bez słów, w milczeniu, stojąc, utworzyli kwadrat ze sznurka (w powietrzu). Następnie zmieniamy polecenie – grupa tworzy okrąg, trójkąt, owal. Kolejnym etapem jest tworzenie figur przy zamkniętych oczach. 

Co jest ważne? 

Przede wszystkim dobra atmosfera, budowanie przestrzeni, w której każdy czuje się bezpiecznie – nie oceniamy i  dobrze się bawimy.  Moderator powinien wprowadzić zespół w zadania,  wspólnie z nim ustalić reguły współpracy, a także podsumować je, bardzo ważna jest rola refleksji – pytanie o wrażenia, samopoczucie. Warto być uważnym obserwatorem grupy.  Ważne, by podzielić się swoimi wrażeniami, ale by nie dominować, oddać pole uczestnikom. Jeśli chcemy zintegrować zespół, warto tworzyć jak najlepsze warunki pracy. 

doświadczeniainspiracjetwórczy nauczyciel

Gry i zabawy na przełamanie powakacyjnych lodów – cz. I – poznajmy się

Powoli nadciąga początek roku szkolnego, zatem czas na serię postów upowszechniających gry i zabawy służące poznaniu grupy, przełamywaniu pierwszych albo powakacyjnych lodów i budowaniu zespołu. Są to oczywiście pomysły – inspiracje do zaadaptowania zgodnie z potrzebami grup, z którymi pracujemy. Większość z nich poznałam w trakcie realizowanych projektów edukacji nieformalnej, ale doskonale sprawdzają się w szkole – SZKOLE, gdzie relacje i dobra atmosfera są ważne i sprzyjają procesowi uczenia się. 

  1. Papierowe samoloty.

Potrzebujemy: przestrzeń (może być boisko szkolne, dziedziniec lub większa sala), kartkę papieru A4 dla każdego ucznia oraz coś do pisania. 

Zaasady:

  • najpierw każda osoba otrzymuje kartkę, na której pisze swoje imię oraz 2 pytania (np. Jaka jest moja ulubiona muzyka? Co lubię robić w wolnym czasie?). Każdy uczestnik sam wymyśla pytania, lepiej by były one ogólne, niż zbyt osobiste. 
  • następnie uczniowie robią papierowy samolot ze swojej kartki i wszyscy wypuszczają go np. we wskazanym przez nas kierunku sali. 
  • potem każdy podnosi z podłogi samolot (koniecznie należący do kogoś innego), szuka jego właściciela i  zadaje mu zapisane na nim pytania. 
  • na końcu siedzimy w kole i każdy po kolei przedstawia osobę, którą dzięki znalezionemu samolotowi poznał.

2. Krawat.

Potrzebujemy: przestrzeń (może być boisko szkolne, dziedziniec lub większa sala), kartkę papieru A4 dla każdego ucznia,  coś do pisania, nożyczki i agrafkę. 

Zasady: 

  • najpierw każdy uczeń otrzymuje kartkę, tworzy z niej krawat, na  którym pisze swoje imię oraz trzy informacje – 2 prawdziwe, jedną nieprawdziwą.
  • następnie każdy przypina swój  krawat, a następnie podchodzi  do innych uczestników, czyta, co napisali i stara się odgadnąć, co jest prawdą. Może zadawać pytania, a osoba, która odpowiada, nie może ujawnić prawdy, stara się odpowiadać tak, by utrudnić jej  odgadnięcie.
  • na zakończenie siedząc w kręgu,  osoba po osobie przedstawiamy się i  ujawniamy prawdę.  

3. Moja historia.

Potrzebujemy: tablicę do zapisania kilku zdań lub kartki, na których wspomniane zdania zapiszemy. 

Zasady:

  • na tablicy lub na karteczkach (dla każdej grupy osobne) zapisujemy początek pięciu różnych historii:
  1. Pewnego razu…
  2. Najbardziej fantastyczne miejsce, które w życiu odwiedziłam/em…
  3. Najgłupszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłam/em, było…
  4. Moje ulubione wakacje…
  5. Najbardziej zwariowaną rzeczą, którą w życiu zrobiłam/em było…
  • następnie dzielimy klasę na pięcioosobowe zespoły. Każdy członek zespołu wybiera swój początek historii, następnie w grupach, po kolei opowiada (max 3 minuty na osobę). 
  • potem grupa głosuje na najciekawszą  historię i  tę przedstawia na forum klasy. 

4. Tacy sami? 

Potrzebujemy: kartkę z pytaniami – pobierz tutaj – Tacy sami – karta pracy

Zasady:

  • każdy uczeń dostaje kartkę z pytaniami. Najpierw uzupełnia część, która dotyczy jego samego (około 10 minut), a następnie szuka osób, które lubią/ nie lubią podobnych rzeczy. Do każdej odpowiedzi szuka innej osoby z grupy (około 20 minut).
  • na zakończenie, siedząc w kręgu, każdy dzielimy się swoimi spostrzeżeniami (np. czego się dowiedzieliśmy? co nas zaskoczyło?).

C.D.N. 

Scenariusz gotowych warsztatów znajdziesz tutaj – kliknij kliknij!