Warsztaty lalkarskie – to jest to!

Dzisiaj bardziej artystycznie, bo o warsztatach lalkarskich – pracy z lalką, którą fantastycznie możemy wykorzystać w działaniach  z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Tak, tak! I nie będzie to infantylna zabawa, tylko prawdziwa sztuka – stworzymy lalki z papieru, ożywimy je, wymyślimy fantastyczną historię i razem z innymi stworzymy etiudę lub prawdziwy spektakl. 

Nie dalej jak dwa miesiące temu w ramach spotkania polskich Szkół z mocą zmieniania świata według Fundacji Ashoka miałam ogromne szczęście i radość uczestniczyć w warsztatach lalkarskich poprowadzonych przez Marię Schejbal z Teatru Grodzkiego w Bielsku-Białej. Koniecznie odwiedź stronę internetową TG – kliknij tutaj i zobacz, ile fantastycznych rzeczy, w tym tych łączących pokolenia, można zdziałać poprzez sztukę. Mnie i warsztaty Marii, i jej opowieść o pracy bardzo zainspirowały. 

Warsztaty trwały około dwóch godzin.  W niewielkiej sali gimnastycznej przyjaznej przyłękowskiej szkoły czekały na nas arkusze szarego, papieru, stare gazety, sznurek i nożyczki.

Pierwszy etap tworzenia lalki polegał na przygotowaniu papieru poprzez jego zgniatanie, ugniatanie i ogólne „wymęczenie”. Ile hałasu i zabawy mieliśmy przy tym, aż trudno opisać!  Następnie według wskazówek Marii Schejbal po kolei wykonaliśmy głowę lalki, owijając ją kawałkiem papieru, potem mocno przewiązaliśmy szyję, a następnie przygotowaliśmy górne i dolne  kończyny lalki – powoli skręcając papier w dwa „powrozy” i mocując dzięki sznurkowi tak, by tworzyły ciało.

Potem nadszedł czas na upiększanie naszego dzieła, nadawanie mu charakterystycznych cech, ubieranie. Co najbardziej podobało mi się w tej pracy, to ogromny nacisk na uważność – wykorzystywanie niedoskonałości do tworzenia rysu psychologicznego naszej lalki – przyglądanie się jej i wymyślanie kim jest, jaka jest i czego chce. 

Mając świadomość ogólności opisu tworzenia lalki odsyłam do publikacji Marii, która czyni to w lepszy sposób – kliknij tutaj – oraz do zdjęć. 

Kolejnym etapem pracy było animowanie lalek przez czteroosobowe grupy. Trzy osoby trzymały jedną lalkę, a czwarty członek grupy tworzył opowieść, według której lalka ożywała na scenie. Jeden aktor prowadził głowę i prawą rękę lalki, drugi podtrzymuje tułów w pasie oraz lewą rękę, a trzeci odpowiada za ruch nóg. Po kolei każdy z nas wchodził w rolę reżysera – twórcy historii, a pozostałe trzy osoby ćwiczyły występ, a następnie wszystkie grupy prezentowały swoją pracę. Przy okazji rozmawialiśmy o roli ruchu, symbolach, metaforze, zastanawiając się, co jeszcze można by ulepszyć. 

 

Obejrzyj krótki film z warsztatów!

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s