Miesiąc: Sierpień 2017

inspiracjeprzestrzeń do zmian

Szkoła z mocą zmieniania świata w Radowie Małym – inspiracje

Już  po pierwszych krokach postawionych  w przestrzeni tej nie tak małej szkoły wiem, że jest tutaj inaczej. Niesztampowo. Twórczo i z duszą. Docieram do Radowa Małego pewnej czerwcowej nocy, by spotkać się z Ewą Radanowicz, popracować nad wspólnym projektem, no i oczywiście zainspirować się tym wyjątkowym miejscem oraz działaniami Ewy i jej zespołu.

Jest północ, kiedy ruszamy na zwiedzanie szkoły i po kolei odkrywamy jej magiczne, przyjazne zakamarki. Dzisiaj dzielę się zdjęciami. Być może zainspirują kogoś do zmiany w spojrzeniu na przestrzeń w szkole. Kolejny raz widać, że można, jeśli tylko chcemy.

 

 

ciekawe metodyinspiracjetwórczy nauczyciel

Gry i zabawy na przełamanie powakacyjnych lodów – cz. II – budowanie zespołu

Kilka propozycji rozgrzewkowych ćwiczeń już za nami (sprawdź tutaj). Czas na zadania służące budowaniu zespołu. To tylko kilka propozycji, wyniesionych z projektów nieformalnych, ale warto spojrzeć na nie jako ciekawą inspirację do działania (wiadomo, każda grupa potrzebuje czego innego). 

Ćwiczenia służące dzieleniu na pary/grupy – warto zrezygnować z tradycyjnego odliczania i wprowadzić element ciekawości, np. poprzez zastosowanie poniższych ćwiczeń (oczywiście można je te ż zmodyfikować).

img_20161116_150744.jpg

Dobieramy pary – ćwiczenia. 

  • Każdy sznurek ma dwa końce – przygotowujemy równej długości sznurki (jeden przypada na 2 osoby). Moderator trzyma wszystkie sznurki w garści na środku, prosząc wszystkich uczestników, by złapali za jeden koniec sznurka. Następnie prowadzący puszcza sznurki, a każdy ma swą parę, czyli osobę, która trzyma drugi koniec sznurka. 
  • Cytat – przygotowujemy karteczki z sentencjami lub zabawnymi zdaniami i przecinamy je na pół. Układamy na stole, tekstem do dołu. Każdy wybiera swoją połówkę, a następnie szuka osoby, której część zdania pasuje do posiadanego. 
  • Znajdź pasujący obrazek – przygotowujemy zdjęcia ukazujące abstrakcje, znanych bohaterów, miasta, rzeczy, miejsca – tyle fotografii, ilu uczestników. Następnie prosimy, aby każdy wybrał swoje zdjęcie i poszukał osoby, której fotografia pasuje do jej zdjęcia. Gdy pary się dobiorą, prosimy o uzasadnienie wyboru. Często bywa zaskakujące i bardzo ciekawe!

Dzielimy się na grupy – ćwiczenia. 

  • Pocztówkowe puzzle – tniemy pocztówki na 4-5 kawałków (w zależności od tego, ile osób ma być w grupie, tyle mamy pociętych pocztówek), wkładamy pocztówkowe puzzle do pudełka, które puszczamy w obieg. Każdy losuje swój puzzle i szuka swojej grupy. 
  • Guziki – podobnie jak z pocztówkami, mamy tyle guzików, ile osób w grupie, np. po 5 w innym kolorze. Uczestnicy losują swój guzik, a następnie szukają osób – właścicieli tego samego guzika. 
  • Kolorowe kartki – rozdajemy kolorowe kartki (tyle, ile osób w grupie, np. po 5 innym kolorze). Następnie prosimy uczestników o to, by zamknęli oczy i wymieniali się kartkami (w tym czasie najlepiej puścić muzykę). Gdy muzyka przestanie grać, otwieramy oczy i szukamy swojej grupy. 

 

Ćwiczenia do pracy w parach.

  • Artysta – uczestnicy siadają w parach, plecami do siebie. Jedna osoba ma kartkę i ołówek i rysuje to, co powie jej drugie osoba (5 minut). Po tym czasie pary sprawdzają rezultat współpracy i zamieniają się rolami. 
  • Pole minowe – na podłodze w większej sali lub na boisku tworzymy pole minowe (najłatwiej postawić butelki, plecaki, książki). Jedna osoba w parze ma zawiązane oczy, a druga prowadzi ją poprzez to pole. Następnie uczestnicy zamieniają się rolami. 

Ćwiczenia do pracy w grupach (kilka osób)

  • Logo – prosimy grupę o zaprojektowanie loga zespołu, które będzie reprezentowało wszystkich członków zespołu. Uczestnicy otrzymują papier, stare gazety, klej  kredki, markery i w czasie 20 minut tworzą swój znak. Może to być rysunek, ale też i kolaż. Oddajemy pole twórczości uczestników. 
  • Katapulta – każda grupa otrzymuje papier (stare gazety i szary paier), taśmę klejącą, sznurek, nożyczki, 2 patyki i jajko. Następnie konstruuje katapultę do wystrzelenia jajka, ale w taki sposób, by jajo się nie rozbiło. (15 minut)
  • Papierowa wieża – każda grupa otrzymuje  tyle samo gazet (starych, wcześniej zebranych) oraz taśmę klejącą i w czasie 10 minut (odmierzamy, w tle płynie muzyka) buduje jak najwyższą wieżę z papieru. Wygrywa ta, która zbuduje najwyższą wieżę. 
  • Ciekawa historia – każda grupa otrzymuje 7 karteczek z napisanymi na nich słowami (np. sekret, północ, jezioro, nożyczki, sól, parasol, sobota) i w czasie 105 minut tworzy historię, w której wykorzystuje wszystkie wymienione słowa. 

Ćwiczenie do pracy w grupach (10-15 osób)

  • Strach w kapeluszu – każda osoba otrzymuje kartkę, na której anonimowo zapisuje swój największy lęk (w taki sposób, by nie zostać zidentyfikowana). Następnie zbieramy kartki do dużego kapelusza. Mieszamy je i puszczamy kapelusz w ruch (grupa siedzi w kręgu). Każdy po kolei wyciąga kartkę, czyta o czyimś lęku i stara się opowiedzieć, jak rozumie ten lęk. Nie pozwalamy na komentarze i oceny. Na koniec podsumowujemy zadanie. Jest ono bardzo ciekawe, pozwala na refleksję i może prowadzić do kolejnego kroku, jakim będzie ustalenie zasad współpracy w grupie. 

Ćwiczenie dla większej grupy

  • Węzeł gordyjski – włączamy muzykę, prosimy uczestników, by spokojnie, w różnych kierunkach wędrowali po sali, mając zamknięte oczy. Gdy muzyka cichnie każdy zatrzymuje się i chwyta za ręce najbliższe osoby. Prosimy uczestników o otwarcie oczu i rozwiązanie węzła  (bo taki właśnie powstał) bez rozłączania rąk. 
  • Perfekcyjny kwadrat – prosimy uczestników o to, by stanęli w kręgu, złapali długi sznurek (tak długi, by każdy swobodnie mógł go chwycić) i bez słów, w milczeniu, stojąc, utworzyli kwadrat ze sznurka (w powietrzu). Następnie zmieniamy polecenie – grupa tworzy okrąg, trójkąt, owal. Kolejnym etapem jest tworzenie figur przy zamkniętych oczach. 

Co jest ważne? 

Przede wszystkim dobra atmosfera, budowanie przestrzeni, w której każdy czuje się bezpiecznie – nie oceniamy i  dobrze się bawimy.  Moderator powinien wprowadzić zespół w zadania,  wspólnie z nim ustalić reguły współpracy, a także podsumować je, bardzo ważna jest rola refleksji – pytanie o wrażenia, samopoczucie. Warto być uważnym obserwatorem grupy.  Ważne, by podzielić się swoimi wrażeniami, ale by nie dominować, oddać pole uczestnikom. Jeśli chcemy zintegrować zespół, warto tworzyć jak najlepsze warunki pracy. 

inspiracje

Creativity – apka do rozwijania pomysłów i rozwiązywania problemów w twórczy sposób

Kreatywność można wytrenować, dobry trening twórczego rozwiązywania problemów sprawi, że każdy może nauczyć się myśleć w oryginalny sposób. Jak się okazuje bardzo pomocna w „wychodzeniu z myślowego pudełka” może być także aplikacja na Android, która nazywa się Creativity. Dostępna jest tylko w języku angielskim. Zawiera różne techniki i narzędzia służące generowaniu pomysłów, ulepszaniu swoich idea, znajdowaniu innej perspektywy, m.in. myślące kapelusze de Bono, scamper, transformacje, pytania i odpowiedzi.

Istnieje też wersja Creativity Pro, która kosztuje 8,99zł.

 

doświadczeniainspiracjetwórczy nauczyciel

Gry i zabawy na przełamanie powakacyjnych lodów – cz. I – poznajmy się

Powoli nadciąga początek roku szkolnego, zatem czas na serię postów upowszechniających gry i zabawy służące poznaniu grupy, przełamywaniu pierwszych albo powakacyjnych lodów i budowaniu zespołu. Są to oczywiście pomysły – inspiracje do zaadaptowania zgodnie z potrzebami grup, z którymi pracujemy. Większość z nich poznałam w trakcie realizowanych projektów edukacji nieformalnej, ale doskonale sprawdzają się w szkole – SZKOLE, gdzie relacje i dobra atmosfera są ważne i sprzyjają procesowi uczenia się. 

  1. Papierowe samoloty.

Potrzebujemy: przestrzeń (może być boisko szkolne, dziedziniec lub większa sala), kartkę papieru A4 dla każdego ucznia oraz coś do pisania. 

Zaasady:

  • najpierw każda osoba otrzymuje kartkę, na której pisze swoje imię oraz 2 pytania (np. Jaka jest moja ulubiona muzyka? Co lubię robić w wolnym czasie?). Każdy uczestnik sam wymyśla pytania, lepiej by były one ogólne, niż zbyt osobiste. 
  • następnie uczniowie robią papierowy samolot ze swojej kartki i wszyscy wypuszczają go np. we wskazanym przez nas kierunku sali. 
  • potem każdy podnosi z podłogi samolot (koniecznie należący do kogoś innego), szuka jego właściciela i  zadaje mu zapisane na nim pytania. 
  • na końcu siedzimy w kole i każdy po kolei przedstawia osobę, którą dzięki znalezionemu samolotowi poznał.

2. Krawat.

Potrzebujemy: przestrzeń (może być boisko szkolne, dziedziniec lub większa sala), kartkę papieru A4 dla każdego ucznia,  coś do pisania, nożyczki i agrafkę. 

Zasady: 

  • najpierw każdy uczeń otrzymuje kartkę, tworzy z niej krawat, na  którym pisze swoje imię oraz trzy informacje – 2 prawdziwe, jedną nieprawdziwą.
  • następnie każdy przypina swój  krawat, a następnie podchodzi  do innych uczestników, czyta, co napisali i stara się odgadnąć, co jest prawdą. Może zadawać pytania, a osoba, która odpowiada, nie może ujawnić prawdy, stara się odpowiadać tak, by utrudnić jej  odgadnięcie.
  • na zakończenie siedząc w kręgu,  osoba po osobie przedstawiamy się i  ujawniamy prawdę.  

3. Moja historia.

Potrzebujemy: tablicę do zapisania kilku zdań lub kartki, na których wspomniane zdania zapiszemy. 

Zasady:

  • na tablicy lub na karteczkach (dla każdej grupy osobne) zapisujemy początek pięciu różnych historii:
  1. Pewnego razu…
  2. Najbardziej fantastyczne miejsce, które w życiu odwiedziłam/em…
  3. Najgłupszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłam/em, było…
  4. Moje ulubione wakacje…
  5. Najbardziej zwariowaną rzeczą, którą w życiu zrobiłam/em było…
  • następnie dzielimy klasę na pięcioosobowe zespoły. Każdy członek zespołu wybiera swój początek historii, następnie w grupach, po kolei opowiada (max 3 minuty na osobę). 
  • potem grupa głosuje na najciekawszą  historię i  tę przedstawia na forum klasy. 

4. Tacy sami? 

Potrzebujemy: kartkę z pytaniami – pobierz tutaj – Tacy sami – karta pracy

Zasady:

  • każdy uczeń dostaje kartkę z pytaniami. Najpierw uzupełnia część, która dotyczy jego samego (około 10 minut), a następnie szuka osób, które lubią/ nie lubią podobnych rzeczy. Do każdej odpowiedzi szuka innej osoby z grupy (około 20 minut).
  • na zakończenie, siedząc w kręgu, każdy dzielimy się swoimi spostrzeżeniami (np. czego się dowiedzieliśmy? co nas zaskoczyło?).

C.D.N. 

Scenariusz gotowych warsztatów znajdziesz tutaj – kliknij kliknij!

 

doświadczeniainspiracjetwórczy nauczyciel

Warsztaty lalkarskie – to jest to!

Dzisiaj bardziej artystycznie, bo o warsztatach lalkarskich – pracy z lalką, którą fantastycznie możemy wykorzystać w działaniach  z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Tak, tak! I nie będzie to infantylna zabawa, tylko prawdziwa sztuka – stworzymy lalki z papieru, ożywimy je, wymyślimy fantastyczną historię i razem z innymi stworzymy etiudę lub prawdziwy spektakl. 

Nie dalej jak dwa miesiące temu w ramach spotkania polskich Szkół z mocą zmieniania świata według Fundacji Ashoka miałam ogromne szczęście i radość uczestniczyć w warsztatach lalkarskich poprowadzonych przez Marię Schejbal z Teatru Grodzkiego w Bielsku-Białej. Koniecznie odwiedź stronę internetową TG – kliknij tutaj i zobacz, ile fantastycznych rzeczy, w tym tych łączących pokolenia, można zdziałać poprzez sztukę. Mnie i warsztaty Marii, i jej opowieść o pracy bardzo zainspirowały. 

Warsztaty trwały około dwóch godzin.  W niewielkiej sali gimnastycznej przyjaznej przyłękowskiej szkoły czekały na nas arkusze szarego, papieru, stare gazety, sznurek i nożyczki.

Pierwszy etap tworzenia lalki polegał na przygotowaniu papieru poprzez jego zgniatanie, ugniatanie i ogólne „wymęczenie”. Ile hałasu i zabawy mieliśmy przy tym, aż trudno opisać!  Następnie według wskazówek Marii Schejbal po kolei wykonaliśmy głowę lalki, owijając ją kawałkiem papieru, potem mocno przewiązaliśmy szyję, a następnie przygotowaliśmy górne i dolne  kończyny lalki – powoli skręcając papier w dwa „powrozy” i mocując dzięki sznurkowi tak, by tworzyły ciało.

Potem nadszedł czas na upiększanie naszego dzieła, nadawanie mu charakterystycznych cech, ubieranie. Co najbardziej podobało mi się w tej pracy, to ogromny nacisk na uważność – wykorzystywanie niedoskonałości do tworzenia rysu psychologicznego naszej lalki – przyglądanie się jej i wymyślanie kim jest, jaka jest i czego chce. 

Mając świadomość ogólności opisu tworzenia lalki odsyłam do publikacji Marii, która czyni to w lepszy sposób – kliknij tutaj – oraz do zdjęć. 

Kolejnym etapem pracy było animowanie lalek przez czteroosobowe grupy. Trzy osoby trzymały jedną lalkę, a czwarty członek grupy tworzył opowieść, według której lalka ożywała na scenie. Jeden aktor prowadził głowę i prawą rękę lalki, drugi podtrzymuje tułów w pasie oraz lewą rękę, a trzeci odpowiada za ruch nóg. Po kolei każdy z nas wchodził w rolę reżysera – twórcy historii, a pozostałe trzy osoby ćwiczyły występ, a następnie wszystkie grupy prezentowały swoją pracę. Przy okazji rozmawialiśmy o roli ruchu, symbolach, metaforze, zastanawiając się, co jeszcze można by ulepszyć. 

 

Obejrzyj krótki film z warsztatów!

 

 

 

doświadczeniatwórczy nauczyciel

Mindly – mapa myśli, czyli apka dla miłośników kreatywnego myślenia

Tak, nie potrzebujemy tablicy, notatnika, czy arkusza papieru, by w prosty i przyjazny sposób stworzyć swoją mapę mentalną. Zalet mapy mentalnej (mapy myśli)  nie trzeba specjalnie opisywać, bo chyba każdy wie, że praca nad nią pobudza naszą wyobraźnię, pomaga w kreatywny i daleki od tradycyjnych, często sztywnych zasad, zrobić notatkę, zaplanować działanie, czy na przykład wymyślić ciekawy projekt. 

Po co nam aplikacje?

  • możemy wykorzystać je w trakcie pracy z uczniami (indywidualnej lub grupowej);
  • są nieocenione w planowaniu naszych projektów i przedsięwzięć;
  • sprzyjają kreatywności (w myśl zasady – każdy pomysł i skojarzenie są dobre);
  • pozwalają na całościowe spojrzenie na nasze pomysły, a mieszczą się w naszym smartfonie. 

Mindly – apka, z której  korzystam najczęściej. Dostępna za darmo (na Androida) w sklepie Google Play. Pozwala na dodawanie zdjęć oraz linków. Oto moja mapa mentalna – projekt nowego 17 LO w Gdyni. 

mapa myśli

mindly LO17

mindly LO17 2

A kto chce zgłębić temat mapy mentalnej, może wziąć udział w Tygodniu z mapą mentalną eTwinning – właśnie ruszyły zapisy – kliknij tutaj.